Tajwańskie miejsca: klasztor Chung Tai Chan

Po kolejnej dłuższej przerwie, znowu porcja zdjęć z Tajwanu.

Tym razem garść informacji o jednym z największych klasztorów buddyjskich na świecie Chung Tai Chan (中台禪寺 pinyin: Zhong Tai Chan Si).

O miejscu tym mówi się też jako o 中台山 czyli o „górze Chung Tai”, a położona jest w Puli w dystrykcie Nantou w centralnym Tajwanie. Jest to najwyższa na świecie świątynia buddyjska (136 metrów), poza tym obiektem jedynie Fo Guang Shan jest większa w rozumieniu całkowitej objętości. Odłam buddyzmu Chung Tai został założony przez mistrza Wei Chueh’a w 1987 roku, a świątynia w Puli, została ukończona w 2001 roku i od tego czasu pełni rolę głównej siedziby. Jedną z ciekawostek związanych z konstrukcją świątyni jest wewnętrzna pagoda, umieszczona w centralnej części. Widok na pagodę zarówno od frontu jak i od tyłu, umożliwiają masywne szyby, których montaż pozwala przetrwać częste na tym obszarze trzęsienia ziemi. Niestety ciężko pokazać to na zdjęciach, gdyż fotografowanie w tej części było zabronione.

Chung Tai posiada liczne klasztory na terenie Tajwanu, w krajach Azji Południowo-Wschodniej, Stanach Zjednoczonych i Japonii. Praktykują tradycyjny chiński buddyzm chan (na zachodzie, szerzej rozpoznawalny pod japońską nazwą zen). Przy klasztorze w Zhongtai mieści się kompleks szkół i uczelni, posiada także własną rozgłośnię radiową. Przy klasztorach odbywają się wydarzenia kulturalne, wystawy sztuki o tematyce buddyjskiej, a także gromadzone są eksponaty muzealne.

Klasztor Chung Tai Chan jest położony w malowniczej górskiej okolicy. W najbliższym krajobrazie, można też wypatrzyć kilka z związanych z Chung Tai przybytków.

Pielęgnacja ogrodów przyświątynnych, to jedna z czynności, które zgodnie z praktyką chan może prowadzić do tzw. „nagłego oświecenia”. Cisza i takie okoliczności przyrody, mają sprzyjać również praktyce medytacji.


Ponieważ raz udało mi się odwiedzić Chung Tai Shan w ramach czysto turystycznego wyjazdu, a raz udało mi się wziać udział w obchodach związanych z Chińskim Nowym Rokiem, co bardziej spostrzegawczy obserwator, może zauważyć noworoczne dekoracje – jak na przykład lampiony (燈籠 pinyin: denglong).

Chodząc po parku czy ogrodach, nie sposób nie zauważyć, że najwyraźniej w buddyźmie dozwolone jest poczucie humoru.

Ważnym miejscem, szczególnie podczas obchodów nowego roku, jest dzwon (鐘 pinyin: zhong), w który uderza się dla pomyślności. Dobrze wtedy wyrecytować fragment sutry, lub po prostu pomyśleć życzenie. Tradycją jest też złożenie datku przy tejże okazji.

Momentami architektura klasztoru Chung Tai Chan jest nieco przytłaczająca. Myślę, że chęć wybudowania największego, najwyższego i z pewnością najwspanialszego klasztoru, nieco kłóci się z naukami chan. Sądząc jednak po liczbie darczyńców, świątynia ta jest doskonałym magnesem. Imponująca jest też liczba osób wstępująca na drogę buddyjskiego mnicha. Jako ciekawostkę mogę dodać, że w chińskim buddyźmie, mężczyźni, mogą zostawać mnichem i wracać do życia świeckiego siedmiokrotnie. Kobiety które zdecydują się zostać mniszką, jeśli zrezygnują z życia w klasztorze – nie mogą już wrócić. Wiąże się to z buddyjskim przekonaniem, że kobieta nie może osiągnąć oświecenia za życia. Może jedynie tego dokonać, gdy zreinkarnuje się w przyszłym wcieleniu jako mężczyzna.

Wieczorem, klasztor jest całkiem fotogeniczny.

Klasztor Chung Tai Chan jest na pewno ciekawym punktem na turystycznej mapie Tajwanu. Z pewnością będzie ciekawym miejscem, na poczynienie obserwacji dla osób zainteresowanych buddyzmem. Masywna architektura, jest ciekawa sama w sobie, a rozwiązanie z przeszkloną wewnętrzną pagodą jest nietypowe. Jednym słowem, warto poświęcić jeden dzień na zwiedzanie.

Dojazd

Jeżdżą tu autobusy wycieczkowe, ale z racji na to, że zazwczaj „organizowany” czas takich wycieczek nie pozwala na swobodniejsze dobieranie interesujących nas atrakcji, warto jednak wybrać się tu wynajętym samochodem, aby nie tracić niepotrzebnie czasu.

Share on Facebook

Zostaw komentarz